Fout gaat het toch. De doodlopende weg van end-to-end testen.

Roy Braam schreef een interessant artikel in Java Magazine 1/2021 over het twijfelachtige nut van end-to-end testen waar ik het roerend mee eens ben. Om een misverstand meteen uit de weg te ruimen: met een end-to-end test verifieer je niet de integratie van jouw eigen componenten, maar de correcte samenwerking van jouw software met alles waar deze mee interacteert dat niet onder jouw invloedssfeer valt. Dat is van nature onbekend en onbetrouwbaar, dus je zou denken dat je dit uitentreuren moet testen. In de praktijk blijkt echter build for failure de betrouwbaarste strategie om alles wat potentieel mis kan gaan het hoofd te bieden. Laat ik het toelichten aan de hand van een recent praktijkvoorbeeld.

Knole Park, Sevenoaks, Kent, UK
Doorgaan met het lezen van “Fout gaat het toch. De doodlopende weg van end-to-end testen.”

De waarheid komt niet vanzelf bovendrijven

Je hebt gezegdes die een inzicht uitdragen dat eigenlijk puur wensdenken is. Schelden doet geen pijn is er zo een. Nou, uitgescholden worden doet wel degelijk pijn. De bedenker van de Engelse variant sticks and stones may break my bones, but words will never break me had waarschijnlijk een olifantshuid. Het is de grootst mogelijke onzin, nu meer dan ooit. Online pesterijen hebben tieners tot zelfmoord gebracht. Miljoenen vrouwen verkroppen dagelijks vernederend commentaar op hun lichaam uit vrees voor hun baan. Woorden zijn dodelijke wapens, laat daar geen misverstand over bestaan. Sommige mensen nemen geen enkel blad voor de mond, voelen zich volkomen op hun gemak om alles te zeggen wat in ze opkomt, hoe gênant of ongepast ook. We hebben allemaal zo’n fase gehad: als kleuter. 

Doorgaan met het lezen van “De waarheid komt niet vanzelf bovendrijven”

Programmeren en toneelschrijven

Waarom generalisten verder komen van David Epstein (originele titel: Range) is een pleidooi om je zo breed mogelijk te ontwikkelen en een waarschuwing voor te veel specialisering. Want wat wij graag zien als verdieping op je vakgebied betekent vaak vernauwing van je inzichten, met tunnelvisie tot gevolg. Grote sprongen in innovaties ontstaan nu juist door kruisbestuiving van disciplines. De creatiefste geesten vinden oplossingen buiten de geijkte paden, waar de vakidioten nooit zouden zoeken.

Ik ben nergens geniaal in, maar beschouw mezelf wel als een goede generalist. Ik kan zingen, pianospelen, een beetje cello en gitaar. Ik maak aardige foto’s en kan best goed koken. Na de muziek heb ik nergens zoveel vrije tijd in geïnvesteerd als het schrijven voor toneel, zeker als je de literatuurcolleges tijdens mijn studie Engels erbij optelt. Ik heb drie stukken geschreven die me geen roem of rijkdom hebben opgeleverd, maar wel veel plezier. En het geeft me een onverwacht nieuw inzicht in het vak waar ik wel mijn brood mee verdien.

Doorgaan met het lezen van “Programmeren en toneelschrijven”